آیا در صورت توانایی ترجیح میدی رابطه رو حفظ کنی؟
بله
آیا حفظ رابطه مهمتره یا آرامش دو طرف؟
مسلما رابطه ی بدون آرامش خود به خود مضمحل خواهد شد
آیا قبلا هم به چنین مشکلاتی برخورد کرده بودین؟
بله
و چگونه حل شد؟
توسط یک الگو . الگوی صحبت و نتیجه مشترک
آیا این پارادایم برای حل مشکل کنونی راهگشاس؟
از اون جایی که الان یکی از مشکلات همون پارادایم قبلی هستش میشه گفت به تنهایی نه.
پس چه پارادایم دیگه ای میتونه مشکل رو حل کنه؟
الگوی محبت و قبول مخالفت ها
توضیح بیشتر لازمه.
در هر مشکلی الگویی هست که راهگشاس . اما هر الگویی در مواقعی و گاهی برای همیشه به بن بست می خوره
در این جا خود الگو به مشکل خورده پس باید اصلاح بشه
اما چگونه ؟
از اونجایی که خود الگوی گفت و گو مشکل رابطه اس نمیشه با گفت و گو اصلاحش کرد
روش دوم که کمبودهای الگوی قبلی رو نشون میده و رفع میکنه روش محبت و قبول نظر مخالفه البته با ذکر نظرات شخصی
در زندگی افراد موفق هم میبینیم که به صورت ناخودآگاه روش اول جای خود رو پس از مدتی به الگوی دوم داده
توضیح بیشتر راجع به دلایل گزینش یه همچین الگویی در برابر راه حل های دیگه این که :
از اونجایی که ما انسان ها در بسیاری از مواقع بر اساس واکنش هامون عمل می کنیم یک راه ساده برای دیدن عمل دلخواهمون از طرف مقابل میتونه از کنش مناسب ما در برابر اون شخص ناشی بشه
ما میتونیم با برخورد محبت آمیز و قبول نظرات شخص مقابل البته با ذکر نظرات خودمون نظر اون شخص رو به نظر خودمون و نظر خودمون رو به نظر اون نزدیک کنیم
که البته نیاز به این داره که دو طرف این روش رو قبول کنن و بهش عمل کنن
و البته یک مقدار وجدان داشته باشن که در این مورد مشکلی وجود نداره
در مورد مشکلات دیگه چی؟
درباره اون مشکلات میشه بعد از اصلاح ، از پارادایم اول بهره گرفت
منابع فکری :
گاندی و فلسفه ی عدم خشونت (رامین جهانبگلو)
تفکر خلاق و روش های حل مسئله (نشرنی)
